Nieco folkloru, czyli Fuksjowe mitenki

Ostatnio na blogach trwa wietrzenie włóczkowych zapasów i przerabianie zalegających motków na małe i duże projekty. Zainspirowana tym, co zobaczyłam niedawno u Pimposhki, wygrzebałam z koszyka dwa kłębki bawełny, chwyciłam za druty i po swojemu wydziergałam Fuksjowe mitenki.

Nie mam drutów skarpetkowych (chyba właśnie ich należałoby użyć, aby dziergać na okrągło i bez szwów wąskie rzeczy), robiłam więc na takich na żyłce, a całość połączyłam szydełkiem. Po raz pierwszy robiłam z dwóch motków jednocześnie - dzianina wyszła mięsista i ciepła. Podoba mi się taki sposób, choć jest włóczkożerny. W sumie jestem zadowolona z tych mitenek, tym bardziej że w moim przypadku machanie drutami jest umiejętnością zdecydowanie mniej rozwiniętą niż szydełkowanie.
Mitenki miały swoją premierę przedwczoraj, w zestawieniu z motylowym szalem z Tchibo. Zauważyłam, że przyciągały spojrzenia ludzi w metrze. Znaczy się, wyróżniam się ")

A to bonus - bawiłam się aparatem...

PS
Dziewczęta, dziękuję za słowa wsparcia pod poprzednim postem.
Agato, słucham tylko dwóch piosenek Shakiry, aby ćwiczyć kroki merengue i popracować nad ruchami bioder. Takie domowe przygotowanie do salsoteki :)


---
Metka: bawełna Snehurka (resztki pozostałe po bluzce, która przestała mi się podobać i poszła do ludzi), druty bambusowe nr 3,5 oraz szydełko nr 0.