Do rozpoczęcia zaległego urlopu zostały mi już tylko 4 dni robocze. Tylko i aż, bo takie ostatnie chwile przed świętami i końcem roku są najgorsze - jakiś nieopisany galimatias, nerwówka, dezinformacja, a nawet sporo negatwynych emocji. Dodatkowo odczuwam brak zrozumienia dla tego, co robię, brak pomocy, gdy jej potrzebuję.
I przygnębia mnie "zima w mieście", pośniegowe błocko, pochmurne niebo, przymus ubierania się w naście rzeczy, by nie zmarznąć. Przez to, że stolica jak zwykle nie jest przygotowana na atak zimy, nie zdążyłam wczoraj na sesję jogi, choć wyszłam z pracy przed czasem.
I jeszcze te tłumy ludzi w sklepach, goniących za skórką pomarańczową do ciasta i za smętnym karpiem. Jak by od prawdziwej rodzinnej atmosfery w wigilijny wieczór ważniejsze było to, czy na stole będą pierogi z grzybami, czy z kapustą.
Chcę i potrzebuję jak najszybciej zacząć mój zasłużony odpoczynek. Mój organizm się tego domaga.
Urlopu mam sporo - od Wigilii do 2 stycznia. Zastanawiałam się, jak ten czas wykorzystać. Miałam w sumie trzy opcje do wyboru. Pierwsza była asekuracyjna i najmniej chciałam jej realizacji. Druga umarła śmiercią naturalną w wyniku wydarzeń przedostatniego dołującego weekendu. W tychże okolicznościach trzecia opcja okazała się mieć ogromną siłę przebicia. Otóż święta spędzam skromnie w domu, a resztę czasu na jogowym wyjeździe w górach. Będę się wyginać w asanach, uczyć się wegetariańskiego gotowania, zgłębiać tajniki artystycznego filcowania, wdychać górskie powietrze, czytać zaległą lekturę, dokańczać robótkę na drutach i odpoczywać, odpoczywać, odpoczywać. No i jeszcze witać Nowy Rok na balu przebierańców, a potem na macie sekwencjami Surya Namaskar.
Znajomi, z którymi jadę, bardzo się cieszą, że się zdecydowałam. Koleżanka z pracy stwierdziła, że to najlepsza rzecz, jaką mogłam zrobić. Koleżanki ze szkoły jogi i dalsi znajomi też mnie popierają.
W tym roku raczej na blogu już się nie pojawię; Wasze oczywiście nadal będę odwiedzać i, jeśli dam radę, komentować. Tak więc zawczasu składam Wam serdeczne życzenia - spędźcie Święta i rozpocznijcie Nowy Rok wśród ludzi, których kochacie i którzy Was kochają!
Małą gwiazdkę przed świętami
Przyjmij proszę z życzeniami.
Może spełni się marzenie -
Białe Boże Narodzenie.
Lub, gdy przyjdzie Ci ochota,
Niech to będzie gwiazdka złota.
Bo gdy spada taka z nieba,
Wtedy zawsze marzyć trzeba.
No, a jeśli tak się zdarzy,
Że srebrzysta Ci się marzy,
Możesz także taką zdobyć
I choinkę nią ozdobić.
Gwiazda gwiazdce zamrugała
I choinka lśni już cała.
Naszych marzeń jest spełnieniem,
Bo jest piękna jak marzenie.
A pomarzyć czasem trzeba,
Każdy pragnie gwiazdki z nieba.
