Wszędzie dobrze, ale we własnym łóżku najlepiej

Z wyjazdu jogowego wróciłam w minioną niedzielę po południu. Na całe szczęście zawczasu  zarezerwowałam sobie urlop na piątek 7 stycznia, więc musiałam wytrzymać w pracy tylko trzy dni. Ale ciężko było, ponieważ nie mogę się zaaklimatyzować. Miejskie powietrze to zdecydowanie nie to, co górskie i wysiadło mi gardło. No i oczywiście sporo pracy na początku nowego roku.

W czasie wyjazdu miałam okazję popraktykować jogę pod okiem nowych nauczycieli - Wiktora, Justyny i Janusza z Akademii Asan, - i nieco inaczej niż dotąd spojrzeć na niektóre pozycje. Na naukę jazdy na nartach nie odważyłam się. Pierwszy raz w życiu miałam sesję głębokiego masażu leczniczego i czując jego efekty przez następne dni, wolałam nie ryzykować połamania się na stoku. Chodziłam sobie za to na spacery i pstrykałam zdjęcia zimowego krajobrazu Ochotnicy Dolnej i Szczawnicy. Postaram się wkrótce pokazać je na moim fotoblogu.

Z wyjazdu jestem zadowolona; cieszę się, że się nań zdecydowałam. Chociaż zmieniłabym parę rzeczy w organizacji. Dodałabym ciepły posiłek w ciągu dnia dla osób, które zostawały w pensjonacie na tzw. czas wolny. Wymieniłabym też tapczany w pokojach, bo twarde posłanie to nie zawsze oznacza zdrowe dla kręgosłupa (czyli już wiadomo, skąd mi się wziął tytuł posta). No i poprosiłabym o ciut więcej zaangażowania w organizację zabawy sylwestrowej osobę odpowiedzialną za kurs tańca i za oprawę muzyczną.

Skoro mowa o kursie, to miałam brać udział w dwóch - kuchni wegetariańskiej i filcowania. Ale filcaki tak mnie wciągnęły, że gotowanie sobie odpuściłam. Próbowałam oczywiście praktycznie wszystkich dań serowowanych na sniadanie i obiadokolację, tak więc wiem mniej więcej, co inni uczyli się przyrządzać pod czujnym okiem naszego kucharza-wegetarianina Piotrka.
 
A oto moje filcaki, które wykonałam z pomocą nieocenionej Wiesi:
 
~ breloczek do ulubionej letniej torebki Solara...
 

 
~ kwiaty broszki - pierwsza była inspirowana t-shirtem z Tatuum, a druga ma kolorystykę wymyśloną przez moją mamę, bo to prezent dla niej...
 

~ kolejna broszka, tym razem listek dla mnie, będzie spinać sweterek na raspaszku (przy okazji naumiałam się robić tzw. dredy, które mogą być ogonkami do kwiatków)...

~ i breloczki inspirowane bizuterią firmy Frey Wille oraz zawieszka do komórki dla mamy...
 

 
 
Tak mi przypadło do gustu lecenie w kulki, jak określiłyśmy z dziewczynami filcowanie, że kupiłam u Wiesi dwie porcje czesanki. Na pewno jakieś fajne ozdoby z nich wymyślę, tym bardziej że metodę już mam obcykaną.
 

 
To tyle w pierwszym poście. Zostawiam Was z przepisem na udany nowy rok:
 
Bierzemy 12 miesięcy, oczyszczamy je dokładnie z goryczy, chciwości, małostkowości i lęku.
Po czym rozkrawamy każdy miesiąc na 30 lub 31 części tak, aby zapasu wystarczyło dokładnie na cały rok.
Każdy dzień przyrządzamy osobno, z jednego kawałka pracy i dwóch kawałków pogody i humoru.
Do tego dodajemy trzy duże łyżki nagromadzonego optymizmu, łyżeczkę tolerancji, ziarenko ironii i odrobinę taktu.
Następnie całą masę polewamy dokładnie dużą ilością miłości.
Gotową potrawę przyozdabiamy bukietem uprzejmości i podajemy codziennie z radością i filiżanką dobrej, orzeźwiającej herbatki.
(Katharina Elisabeth Goethe)